YANGCHEN LHAMO 'A' (276)2008-11-04
dziewczynka ur. 26.08.1994. Od lutego 2008 w VII klasie. Jej ulubionymi przedmiotami są angielski i tybetański. W jej wiosce w Nepalu nie było szkoły, więc brat przywiózł ją w grupie z... + więcej
DAWA DOLMA 'C' (263)2008-11-04
dziewczynka ur. 12/07/1993. Od lutego 2008 w VI klasie. Pochodzi z wioski Phowa w przygranicznym regionie nepalsko-tybetańskim. Nie ma tam szkół, więc starsza siostra przywiozła ją do BCH 1... + więcej
URGEN BHUTI (nr 163)2008-02-20
URGEN BHUTI (nr 163), ur. 10.10.1988. Jej ulubionymi przedmiotami w szkole podstawowej były tybetański i angielski, nie lubiła matematyki. Należała do najlepszych... + więcej
TASHI GYALTSEN "A" (nr 195)2008-03-19
TASHI GYALTSEN "A" (nr 195), ur. 06.05.1988. Jego ulubionym przedmiotem w szkole podstawowej był tybetański. Pan Tashi Lundup, przyjaciel ojca, przywiózł go... + więcej
W wiosce Dolanji w indyjskich Himalajach mieści się obóz uchodźców tybetańskich. Mieszka tam około 1 tys. Tybetańczyków, z czego połowa to dzieci – sieroty, półsieroty lub pochodzące ze skrajnie biednych rodzin.
Część chłopców mieszka w przyklasztornym internacie Bon Children’s Welfare Centre (BCWC), gdzie kształcą się na przyszłych mnichów. Jednak zdecydowana większość z nich po ukończeniu szkoły rozpocznie świeckie życie.
W dolinie mieści się sierociniec Bon Children’s Home (BCH), w którym mieszka obecnie ponad 300 chłopców i dziewcząt w wieku od 4 do 20 lat.
Wciąż wiele dzieci z BCH nie ma indywidualnych Opiekunów. Prawie 100 dziewczynek z braku miejsca śpi po dwie na jednym łóżku. Większość dzieci nie ma własnej szafki. Ich cały dobytek mieści się w tornistrze lub pudełku.
Co roku przybywa do BCH około 20 nowych dzieci. Tylko połowa uczy się w szkołach ponadpodstawowych. Tylko 6 % ma szansę kształcić się w szkołach wyższych. Dziećmi opiekuje się tylko 6 osób. Z powodu odległości i nędzy większość z wychowanków BCH nie ma żadnego kontaktu ze swoimi rodzinami. Tęsknią i marzą o lepszej przyszłości i o tym, by kiedyś móc pomóc swoim rodzicom lub wioskom, z których pochodzą.
Każde z dzieci potrzebuje kogoś, kto o nim myśli i się nim opiekuje.
Nyatri – Fundacja Pomocy Dzieciom Tybetu koncentruje swoje działania na pomocy małym Tybetańczykom z Dolanji. Zrzesza w swoim gronie wolontariuszy, Rodziców Serca i działaczy społecznych. Na co dzień są oni naukowcami, dziennikarzami, lekarzami, nauczycielami, przedsiębiorcami, zwykłymi ludźmi, którzy przejęli się losem najbiedniejszych z biednych i postanowili zintegrować swoją pomoc, by była ona bardziej efektywna.
Fundacja działa na różnych płaszczyznach o charakterze wolontaryjnym i charytatywnym:
Program Adopcja Serca, to szansa wniesienia w życie tych dzieci radości, optymizmu, mobilizacji do nauki i szansy na lepsze jutro. To także możliwość nawiązania bezpośrednich relacji z podopiecznymi poprzez listy i zdjęcia. Z jednej strony dziecko wie, że gdzieś na drugim końcu świata jest ktoś, kto o nim myśli, a z drugiej i ono samo wnosi radość w życie swojego Opiekuna i przyjaciela. Z czasem niektórzy z Rodziców Serca decydują się na podróż do Indii by odwiedzić sierociniec i poznać osobiście swoje tybetańskie dzieci.
Program Edukacja Fundacja Nyatri zakończyła w październiku 2007 roku pierwszy etap programu edukacyjnego. Stypendyści kontynuują swoje kształcenie w Stanach Zjednoczonych i Indiach. Celem drugiego etapu programu jest zapewnienie młodzieży pełnoletniej z BCH nauki na poziomie szkoły wyższej w Indiach. Fundacja docelowo zmierza do zapewnienia wszystkim wyróżniającym się uczniom BCH wykształcenia wyższego.
Akcja "Buty" Z informacji, które otrzymaliśmy od dyrektora sierocińca Nyimy Dakpy Rinpocze wynika, że obecnie dzieci z BCH
najbardziej potrzebują butów i odzieży. Dotyczy to zwłaszcza tych dzieci, które
przebywają w Dolanji od niedawna (niektóre z nich nie mają jeszcze swoich
Rodziców Serca)...
W przygotowaniu są dwa nowe projekty:
program Opieka Medyczna
program Spotkanie z Rodziną
Pomoc finansowa przy realizacji projektów daje możliwość podniesienia niskiego standardu życia w sierocińcu oraz jego rozbudowy, dzięki czemu więcej dzieci będzie mieć szansę kształcić się i zdobyć zawód. Umożliwia zdobycie dodatkowego wykształcenia lub stypendium naukowego.
Wolontariat na terenie Polski to możliwość ofiarowania swoich umiejętności i wolnego czasu na rzecz pomocy dzieciom w BCH.
